Μια καινούργια μέρα. Με λίγα σύννεφα μπορεί, στον ουρανού να μας θυμίζουν ότι κάθε σύννεφο είναι προσωρινό και η φύση η αληθινή του ουρανού και της συνείδησης είναι ο γαλανός ουρανός.

Μέρα κινητοποιήσεων σήμερα αλλά και μέρα που η πατρίδα μας θρηνεί έναν νέο άνθρωπο που δολοφονήθηκε με τον πιο άγριο τρόπο στο κέντρο της πρωτεύουσας χωρίς να δει ποτέ το παιδί του να γεννιέται και χωρίς τα μάτια του παιδιού του να τον αντικρύσουνε ποτέ. Κι όλα αυτά για μία βιντεοκάμερα, που κρατούσε στα χέρια του.

Κάθε μέρα στην πόλη μας αλλά και σε όλη την Ελλάδα ηλικιωμένοι άνθρωποι χτυπιούνται και δολοφονούνται για μια χούφτα ευρώ, για λίγα μεταχειρισμένα αντικείμενα, τα οποία θα αποδώσουν στους ληστές κάτι ψίχουλα για να τραβήξουν το βάσανο της μέρας, που θα προβάλλει το ίδιο την επόμενη ανελέητο.

Είναι σαν να στοιχειώνουν τα όνειρά μας. Γιατί εμείς θεωρήσαμε για πολλά – πολλά χρόνια ότι τα πράγματα είναι πιο σημαντικά από τον άνθρωπο. Πετάξαμε οικογένειες, φίλους, παρέες, ιδανικά, ξανασταυρώσαμε όπως – όπως τον Χριστό σχετικοποιώντας τα λόγια του προκειμένου να μπορέσουμε να καταναλώσουμε ελεύθερα. Εφηύραμε όρους όπως shopping therapy λες και μπορεί να υπάρχει θεραπεία από την γύμνια της ύπαρξης μας, χωρίς την επικοινωνία της με τον Θεό; Τώρα που τα διαμερίσματα των 400 τετραγωνικών παραμένουν ανοίκιαστα, τώρα που τα αυτοκίνητά μας των χιλιάδων κυβικών δεν μπορούν να κινηθούν λόγου κόστους μετακίνησης, τώρα που κάθε μέρα χάνουμε 5 νέους ανθρώπους από τροχαία γιατί πάντοτε βιαζόμαστε για να πάμε που; - τώρα που ένας τουλάχιστον νέος πεθαίνει κάθε μέρα από ναρκωτικά, τώρα καταλάβαμε ότι όλο αυτό που φτιάξαμε είναι λάθος. Θα μπορούσε η αστυνομία βεβαίως να είναι πιο αποτελεσματική στο κέντρο της Αθήνας. Θα μπορούσε. Αποτελεσματική είναι και στην Αμερική αλλά η εγκληματικότητα συνεχώς αυξάνεται. Θα μπορούσε ίσως να μην υπάρχουν ξένοι στην Ελλάδα; Ας πούμε ότι θα μπορούσε. Τότε δεν θα οπλίζονταν ένα άλλο χέρι δολοφόνου αφού πάλι τα πράγματα θα είχαν μεγαλύτερη αξία από τους ανθρώπους;

Πριν λίγες μέρες ο παπά – Διονύσης από τη Δροσιά συγχώρεσε τον φονιά του μικρού του γιού, όπως πιο παλιά ο άγιος Διονύσιος συγχώρεσε και βοήθησε τον φονιά του αδελφού του να ξεφύγει. Εμείς θα επιτρέψουμε το μίσος να μας ξεχωρίσει; Θα συνεχίσουμε να «θεοποιούμε» τα πράγματα εκείνα που έφτιαξαν αυτή την σύγχρονη φυλακή; Η απόφαση είναι απολύτως δική μας υπόθεση .

,

Λίγες μέρες μετά το Πάσχα πανηγυρίζει ένα μικρό εξωκκλήσι το οποίο βρίσκεται πάνω στο λόφο της Γορίτσας και είναι αφιερωμένο στην Ζωοδόχο Πηγή. Ο επί του λόφου της Γορίτσας Ναός της Ζωοδόχου Πηγής, συνδέεται με τις πιο πηγαίες, τις πιο γνήσιες λαϊκές θρησκευτικές πεποιθήσεις όχι μόνο της περιοχής της Ιωλκού, αλλά και της ευρύτερης, ακόμη δε και αυτής της θεσσαλικής ενδοχώρας.

Όπως, μάλιστα, σημειώνει στο βιβλίο του "Η Ιστορία του Βόλου", ο Δημήτρης Κ. Τσοποτός, το "άγιασμα της Γορίτσας φαίνεται αναγόμενον εις αρχαίαν ή και αρχαιοτάτην παράδοσιν θρησκευτικήν".
Ο ίδιος δε, για να ενισχύσει την άποψη του αυτήν, επικαλείται τους εκ Μηλεών Δημητριείς (Δανιήλ Φιλιππίδη και Γρηγόριο Κωνσταντά) και ειδικότερα τις αναφορές που κάνουν στη "Νεωτερική Γεωγραφία" τους (1791), σύμφωνα με τις οποίες μέσα εις την περιοχή της Γορίτσας "είναι και ένα ερείπιο εκκλησίας της Ζωοδόχου Πηγής και μία στέρνα οπίσω από το ιερόν, αρκετά βαθιά, εις την οποία την ημέρα της εορτής, ευγαίνει αγίασμα και μαζόνονται δι αυτό απ' όλα τα πέριξ".

Μήπως οι Δημητριείς περιγράφουν άλλο τι απ' αυτό που και σήμερα συμβαίνει; Ακατάλυτοι οι θρησκευτικοί δεσμοί που συνέχουν όλες τις γενιές των Ελλήνων, παρά τις κατά καιρούς δουλείες και παρά τις διώξεις και τις επιβολές αλλότριων ηθών και εθίμων, δεν αναμείχτηκαν με αυτά, αλλά παρέμειναν ως τις μέρες μας άσβεστοι και αναλλοίωτοι.

Έτσι και σήμερα, δυόμισι σχεδόν αιώνες από τις διαπιστώσεις των Δημητριέων, στο λόφο της Γορίτσας συντελείται ακριβώς το ίδιο θρησκευτικό θαύμα και συνεχίζονται οι ίδιες, απαράλλαχτες θρησκευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Παναγίας, κάθε Παρασκευή της Διακαινησίμου, κάθε πρώτη, δηλαδή, Παρασκευή μετά το Πάσχα. "Οπου -όπως ακριβώς λένε κ' οι Δημητριείς- μαζώνονται ακόμη απ' όλους τους μαχαλάδες της Ιωλκού (Άνω Βόλο, απ' όπου μάλιστα ξεκινά κ' η πομπή της Ιερής Εικόνας, Ανακασιά, Άγιο Ονούφριο), αλλά κι από την Άλλη Μεριά (τον πάλαι ποτέ τέταρτο οικισμό του Δήμου), την Πορταριά, την Μακρινίτσα, όλο το Πήλιο, το Βόλο και τα χωριά και τις πόλεις ακόμη της λοιπής Θεσσαλίας.

Με την ίδια ιερή ευλάβεια, που και ο Γερμανός Depping θα σημειώσει στις εντυπώσεις του (1828), "διελθών, όπως λέει ο Τσοποτός, εκ του λιμένος του Βόλου, επί Τουρκοκρατίας, προ της ιδρύσεως της πόλεως του Βόλου", "κατά τα πανηγύρεις τελείται αυτόθι η Θεία Λειτουργία κατά την συνήθειαν των Ανατολιτών εις το ύπαιθρον, πλησίον μιας πηγής, ήτις κατά πάσαν πιθανότητα εθεωρείτο υπό των αρχαίων Θεσσαλών ως καθηγιασμένη".
Κατά την παράδοσιν, το αγίασμα αναβλύζει μόνον την ημέραν αυτήν (δηλαδή της εορτής της Ζωοδόχου Πηγής) και ακόμη και σήμερα την ημέρα της πανηγύρεως συρρέουν πλήθη πιστών στο ναϊδριο για τη μέθεξη στις λατρευτικές εκδηλώσεις και για τη λήψη του καθαγιασμένου ύδατος. (Πηγή: http://2lyk-volou.mag.sch.gr/Goritsa.html) Xθές το πρωί έφτασε η Ιερή Εικόνα από τον Άνω Βόλο και αμέσως μετά τελέσθηκε Αγιασμός στην συνέχεια και μέχρι την ώρα του Εσπερινού τελούνται Ιερές Παρακλήσεις στην Υπεραγία Θεοτόκο. Σήμερα το πρωί τελέσθηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Ήταν και είναι μια από τις μεγάλες γιορτές του Βόλου. Ηταν και είναι η δική μας Ζωοδόχο Πηγή που σαν σήμερα γιορτάζουμε τα εγκαίνια. Οι περισσότεροι θυμούνται όταν ανέβαιναν πεζή στο λόφο της Γορίτσας για να πάρουν το αγίασμα και κείνα τα κανατάκια τα μικρά τα πήλινα που όταν φυσούσες από μέσα τους κελαηδούσαν πουλιά. Τα χρόνια πέρασαν. Το Αγίασμα συνεχίζει να αναβλύζει πάντα φρέσκο την ημέρα της γιορτής Της και τα πήλινα κανατάκια μπορεί να μην τα θέλουν τα παιδιά αλλά οι φωνές που έβγαζαν των πουλιών συνεχίζουν να συντροφεύουν ακόμα τα παιδικά όνειρα των πιο μεγάλων…

Αρχή μιας καινούργιας εποχής στο διαδίκτυο. Και είναι μια νέα αρχή. Άλλωστε στο ραδιόφωνο κάθε μέρα είναι μια νέα αρχή. Όπως τότε όταν ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κυρός Χριστόδουλος ως Μητροπολίτης Δημητριάδος άρχιζε τον πρώτο επαρχιακό σταθμό στην Ελλάδα την «Ορθόδοξη Μαρτυρία».

Νέα αρχή και πάλι όταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Ιγνάτιος το 2001 όταν ανανέωσε όχι μόνο τον εξοπλισμό αλλά και το περιεχόμενο των προγραμμάτων ξεκινώντας έναν μεγάλο διάλογο με τον σημερινό κόσμο και τις προκλήσεις του. Αρχή και τώρα με την καινούργια σελίδα του ραδιοφώνου, γνωρίζοντας ότι πλέον η επίγεια μετάδοση του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης φαίνεται να τελειώνει και ότι σήμερα όλο και περισσότεροι ακροατές συνηθίζουν να ακούνε ραδιόφωνο μέσω διαδικτύου ενώ το web radio κερδίζει ολοένα έδαφος.

Βρισκόμαστε ήδη σε έναν διαφορετικό κόσμο, που αλλάζει όλα τα πράγματα και τις σχέσεις μας με τα πράγματα. Η μετάβαση είναι δύσκολη. Γιατί σε αυτή αλλάζει το κοσμοείδωλο όλου του κόσμου. Η μετάβαση είναι δύσκολη γιατί τα είδωλα ξεπέφτουν και βρισκόμαστε μόνοι μας να κοιτάζουμε τα συντρίμμια των ονείρων τους. Σε αυτή την καινούργια εποχή ταξιδεύει η «Ορθόδοξη Μαρτυρία» προσπαθώντας να μεταφέρει αυτή την χαραγματιά της Ελπίδας που άφησε ως δώρο με το θάνατο και την ανάστασή Του. Ευχόμαστε να είστε όλοι συνταξιδιώτες μας καθώς η αλήθεια δεν κατοικεί στο λόγο του ενός, αλλά κατοικεί στις καρδιές όλων.

Καλή Σαρακοστή.

Η καινούργια ιστοσελίδα της "Ορθόδοξης Μαρτυρίας" είναι πλέον πραγματικότητα. Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Μητρόπολης Δημητριάδος και Αλμυρού που εκμπέμπει στους 104.00FM είναι κοντά σας και μέσω του διαδυκτίου. Περιηγηθείτε στις υποσελίδες του ισχοχώρου και γνωρίστε καλύτερα τους ραδιοφωνικους μας παραγωγούς. Σας ευχόμαστε καλή περιήγηση και καλή ακρόαση.